Sitie woonde in Makassar als tot slaaf gemaakt kind. Of zij daar geboren is, of al tot slaaf gemaakte daar naartoe is vervoerd, is niet bekend.
In 1752 werd zij als geschenk gestuurd naar Joan Gideon Loten. We weten niet hoe oud zij toen was. Bij de volkstelling in 1813, is zij 71 jaar – zij zou dan in 1742 zijn geboren. Maar in de overlijdensakte in 1820 staat dat zij 82 is; dan zou haar geboortejaar 1738 zijn. Er is op basis van deze gegevens een marge van 4 jaar. Op basis van de volkstelling was zij 10 toen ze werd geschonken aan Loten; volgens de overlijdensakte 14 jaar. Het is zeer waarschijnlijk dat zij zelf haar leeftijd niet precies wist, maar de leeftijd bij de volkstelling heeft zij in ieder geval zelf opgegeven.
Loten had Sitie in zijn testament opgenomen; zij erfde 2000 en 1200 gulden. Een flink bedrag.
Sitie woonde tot de dood van Loten (1789) aan de Drift. Daarna verliezen wij het spoor, tot 1800 (testament): zij woonde toen in op de Oudegracht 65, bij het echtpaar Gerrit Hendrik Lebbe en Maria Magdalena Pees. Zij stierf ook in dit huis op 29 december 1820. Lebbe en Pees waren volgens dit testament uit 1800 nog de enige erfgenamen. In eerdere testamenten (1794, 1796) waren er meer.
Sitie werd door Loten goed behandeld – dat is in ieder geval de indruk die overblijft na het lezen van de biografie van Loten (The life of governor Joan Gideon Loten (1710-1789), door Alexander J.P. Raat . Maar Sitie was een object: op Sulawesi was zij door een lokale vorst tot slaaf gemaakt en vervolgens cadeau gedaan aan Loten. Hij nam haar mee naar de andere kant van de wereld. Lees meer over de motivatie van het UGTF om deze steen te laten plaatsen: Het onzichtbare zichtbaar maken – het verhaal van Sitie in perspectief, door Leo Paul, voorzitter UGTF
Sitie is onder verschillende naamvariaties bekend: Sitie, Sietje, Sittie, Sietie, Cietje, Stietie. Vanaf 1792 verschijnt er in de archiefbronnen ook een achternaam: (van) Blassen, Blassum, Blassem. Waar deze achternaam vandaan komt, is vooralsnog niet bekend.
