Zoek in de databank naar geveltekens

Sluiten

Zilverstraat 52

Tekststenen/figuratieve stenen

Figuratieve steen

Op 15 juli 1989 werd de gevelsteen waarop een griet (platvis) staat afgebeeld, onthuld. Koos Boomstra en Tsjerk Holtrop maakten de steen in opdracht van de vriend van Bregtje Ferwerda, Tommie Hendriks, die op de dag van de onthulling 42 jaar werd. Tot 1990 dreven zij de viswinkel ‘DE BLAUWE GRIET’ op de Springweg.

Gevelsteen, met de tekst:

CETERUM CENSEO MONVMEMTUM
WILLIBRORDI ESSE AMOVENDVM (TH)
(overigens ben ik van mening dat het gedenkteken van Willibrord verwijderd moet worden)

Deze steen, met de door steenhouwster Britt Nelemans gebeitelde tekst, werd op 1 december 1999 direct boven de voordeur geplaatst. De tekst is van de hand van de bewoner van het pand, die achter de initialen TH (Tommie Hendriks) schuilgaat. Het is een hommage aan de geschiedkundige theorie van de Duitse historicus Herbert Illig, die het reële bestaan van een Karolingische periode in de geschiedenis afwijst.

Gevelsteen met tekst:

CLEMENTIA CAESARIS
(de mildheid van Caesar)

Ook deze steen werd vervaardigd door Britt Nelemans. Het is een uitvergrote kopie van een op last van Julius Caesar in 44 v.Chr. geslagen denarius. Met deze munt deed Caesar het Romeinse volk plechtig de belofte een tempel te bouwen, gewijd aan zijn ‘clementia’, een nieuw en revolutionair politiek principe, dat vergeving en eerherstel van de meeste van zijn overwonnen vijanden inhield.
De moord op Caesar verhinderde de bouw ervan. In plaats daarvan kwam de door zijn opvolger Octavianus gebouwde tempel DIVUS JULIUS tot stand. Parallel daaraan werd de tempel MARS ULTOR, de wrekende Mars, ingewijd.
Octavianus liet niet alleen de moordenaars van Caesar, maar ook al zijn andere tegenstanders vogelvrij verklaren en toonde geen belangstelling voor de tempel van CLEMENTIA CAESARIS. Hij achtte de ‘Clementia’ de reden van Caesars dood.
De gevelsteen werd op 22 november 2002 door Franscesco Carotta, schrijver van het boek Was Jezus Caesar?, en de bewoner van het pand en vertaler van het boek van Carotta, Tommie Hendriks,  op speelse wijze onthuld.